Fascinatie,

Dit concept is ontstaan door mijn fascinatie voor blinden en slechtzienden. In het dagelijkse leven kom ik regelmatig mensen tegen die visueel gehandicapt zijn. Ik ben altijd al gefascineerd geweest door de manier hoe zij zich staande houden in het leven zonder zicht.

Magie,

Er straalt voor mij een zekere magie uit van iemand met een witte stok en een niet gefocuste blik. Bijna alsof deze mensen niet “zielig“ zijn maar de wereld op een heel andere manier beleven dan de mensen die wel zicht hebben.

Geen reuk,

Ik mis zelf ook een zintuig , mijn reukvermogen is mijn hele leven al weg en ik merk vaak dat mensen dat heel erg voor mij vinden terwijl ik zelf nooit beter heb geweten. Nu is het missen van een zintuig bij mij niet zo ingrijpend als bij visueel gehandicapten maar toch is het iets wat altijd een onderdeel van mijn leven is geweest. Dit maakt dit onderzoek iets wat ook dicht bij mijzelf ligt.

Inzicht,

Dit weblog zal inzichtelijk maken welke stappen ik genomen heb om mijn proces in goede banen te leiden. Tevens is dit weblog een ondersteuning voor mijn reflectief verslag.

Mijn onderzoek bestaat uit het lezen van literatuur, het doen van proeven en het opdoen van inspiratie in de praktijk. Ook heb ik gesproken met mensen uit het werkveld en mensen die zelf een visuele beperking hebben.

Ik ben op een aantal locaties geweest waar ik mijn werkveld (de wereld van de visueel beperkte mens) beter wilde leren kennen.

Belangenorganisatie Senssis,

De gestelde vragen,

Ik heb gesproken met Wim Pierink innovatie medewerker van de organisatie. Een selectie uit deze vragen zal is hieronder weergegeven.

-Hoe is het om blind te zijn in een samenleving die perfectie nastreeft?

In nederland zijn er een hoop instanties die hulp bieden en gaat de samenleving er ook goed mee om. Alleen hebben mensen vaak wel de neiging om ongevraagd hulp aan te bieden wat juist het gevoel van onzekerheid vergroot.

Individualiteit is voor visueel beperkte mensen ook een erg belangrijk iets waardoor ze zich even zeker voelen als de rest van de omgeving.

-Hoe voelen kinderen zich in een wereld waarin ze niets of weinig kunnen zien?

Bij kinderen is het normaal dat ze op het moment dat ze zich kunnen bewegen op ontdekkingstocht gaan naar de wereld om hun heen. Als je dan niets kunt zien kan dat beangstigend zijn. Zeker als je jezelf al een aantal keer hebt gestoten en/of bent gevallen.

-Er is een idee om deze kinderen te prikkelen om te gaan exploreren. En dat ze zich veilig kunnen bewegen. Hiermee moet de motorische ontwikkeling gestimuleerd worden en moet het angstgevoel voor de buitenwereld verminderd worden.

-Een ander probleem is dat blinde kinderen die naar school gaan bijna geen lichaambeweging krijgen ( mede door de hierboven genoemde redenen ) Hierdoor onhtwikkelen zij overgewicht met alle gevolgen van dien. Idee is om een product te ontwikkelen dat deze kinderen stimuleert om te gaan bewegen.

Bezoek MuZIEm,

De wandeling in het donker

In deze wandeling heb ik ervaren hoe het zou zijn om blind te zijn. en je door het dagelijks leven te verplaatsen. Je tast en gehoor nemen het snel over. In het begin heb je nog wel de moeite om de ruimte in te schatten waar je in staat maar dat gaat snel al veel beter. Ik moet wel toegeven dat het mij op straat wel beangstigender zou lijken.Ook heb ik gemerkt hoe belangrijk hulpmiddelen voor blinden zijn. Zonder hulpmiddelen word het een stuk moeilijker je te orienteren.

Na de tocht,

Na de tocht was er nog een tour door het museum. Het museum was gewijd aan gezichtsbedrog en de verschillende manieren van tast voor visueel beperkte mensen.

Bezoek Ziezo Beurs,

Op 5 februari hebben we een bezoek gebracht aan de ZieZo beurs.

Op de beurs waren alle belangenorganisaties voor blinden en slechtzienden aanwezig.

Ook waren een aantal er fabrikanten die hulpmiddelen voor deze doelgroep maakten.

Wat mij opviel tijdens de beurs was dat de visueel gehandicapten zijn ruwweg in te delen in de groep blinden en zeer slechtzienden, en slechtzienden waarbij de ogen nog zodanig bruikbaar is dat die de belangrijkste informatiebron vormt ter oriëntatie in de ruimte.

De laatste groep maakt meer dan 95% uit van de visueel gehandicapten.

Een impressie van wat slechtzienden in het dagelijks leven zien,

Observatie,

Door het observeren van blinden en slechtziende mensen en het spreken met deze groep ben ik achter gekomen dat deze groep heel verschillende manieren gebruikt om zichzelf zelfstandig van A naar B te verplaatsen. De een gaat af op geluid terwijl de ander de voorkeur geeft aan zijn geheugen en nummer 3 heeft alleen de stok nodig om te zien waar hij zich bevind.

Design,

Door op de beurs bij de verschillende fabrikanten producten te onderzoeken kwam ik tot de conclusie dat vormgeving een ondergeschikte rol heeft maar wel iets meer in opkomst is. Veel blinden en slechtzienden hechten ook waarde aan het gebruiken van “mooi” vormgegeven hulpmiddelen omdat dit het gevoel van eigenwaarde en individualiteit versterkt. Verder speelt de vorm en het gevoel van het product een grote rol.

Kinderen en jongeren,

Bij het bezoek aan de Ziezo beurs 2009 viel mij vooral op dat er voor kinderen en jongeren vrij weinig aanbod was qua producten die de motoriek en sociale vaardigheid bevorderen. In het algemeen waren er wel en aantal belangenorganisaties en groepreizen. Het is misschien een idee om een product te ontwerpen dat daar bij past.

]]> http://wereldvanblinden.wordpress.com/2009/04/21/13/feed/ 0 ro142 logo-sensis1 spelende-kinderen muzieum_gebouw_bob_walker dsc00092 dsc00097 dsc00083 pen_button_readingtrans 394540090_28fc78726f_b http://wereldvanblinden.wordpress.com/2009/04/20/literatuur-onderzoek/ http://wereldvanblinden.wordpress.com/2009/04/20/literatuur-onderzoek/#comments Mon, 20 Apr 2009 13:31:26 +0000 ro142 http://wereldvanblinden.wordpress.com/?p=28 ]]> Lezen van boeken,

Nadat ik tijdens mijn locatie bezoeken en gesprekken met deskundigen had ontdekt dat voor visueel beperkte kinderen vrij weinig innovatie was ben ik mezelf gaan inlezen in dit specifieke onderwerp. Hiervoor heb ik boeken gebruikt die bedoeld zijn voor ouders en verzorgers van visueel beperkten.

Veel voorkomende termen,

Om elk boek hier te gaan behandelen lijkt mij een beetje te veel van het goede. Dit doe ik wel in mijn reflectief verslag. Maar er zijn wat zaken die in elk boek eigenlijk terugkomen.

-Afhankelijkheid en overbelasting van de omgeving,

Leerlingen en studenten met een visuele beperking zijn extra afhankelijk van hulp van hun omgeving als gevolg van de ontoegankelijkheid van leermiddelen.

Talent blijft onbenut,

Leerlingen en studenten met een visuele beperking zijn beperkt in hun keuzemogelijkheden voor vakken en studies.  Ze volgen vaak noodgedwongen onderwijs onder het niveau dat ze aankunnen. Ze zullen steeds vaker terugvallen op het speciaal onderwijs.  De vervolgopleiding en het beroep van hun keuze zijn vaak niet bereikbaar. Evenals een bijdrage aan de maatschappij die hen voor ogen staat.

Spelontwikkeling,

Motoriek,

De houding van kinderen met een visuele beperking is vaak niet helemaal zoals het hoort (ze kruipen bijvoorbeeld met het hoofd over de grond) en de fijne en grove motoriek is vaak minder ver ontwikkeld. Ook vinden ze het vaak moeilijk om iets nieuws aan te leren. Om kinderen iets aan te leren zijn prikkels nodig. En omdat slechtziende kinderen vaak minder effect van hun handelen zien is het zinvolom deze prikkels op een andere manier tot ze te laten komen. Door bijvoorbeeld tast, geluid of reuk.

Uitkomst literatuur onderzoek,

Het literatuuronderzoek heeft mij zeer veel nuttige informatie opgeleverd. Door dit onderzoek ben ik mij bewust geworden van de 2 problemen waar ik een bijdrage aan de oplossing wil leveren.

Namelijk de sociale interactie met zienden en het trainen van de fijne en grove motoriek. Ik ben van mening dat bij het ontwikkelen van deze 2 aspecten het kind een goede basis legt voor zijn latere leven. Maar bovenal wil ik dit op een “leuke” manier trainen in de vorm van een spel.

Met de richting binnen mijn onderwerp omlijnd ben ik begonnen met het doen van brainstormsessies. Deze sessies heb ik inzichtelijk gemaakt door ze op papier uit te werken, en onderling verbanden te leggen. Als uitgangspunt nam ik mijn eerder gevonden redenen. Namelijk het vergroten van de sociale interactie met zienden en het trainen van de fijne en grove motoriek.

Uitkomsten,

Uit mijn brainstormsessies haalde ik dat visueel beperkte kinderen heel vaak niet minder zijn dan normale kinderen maar alleen een ander soort talent hebben dat niet zo breed in de maatschapij is gedragen.

Ook kwam ik tot de conclusie dat als je kinderen op een leuke manier iets wilt bijbrengen je dat moet doen met iets dat ze graag doen Bijna ieder kind houd van het spelen van spelletjes. Dus daarom kwam ik op het idee een spel te ontwikkelen waarbij er gebruik word gemaakt van het talenten van het visueel beperkte kind en dat samen met ziende kinderen gespeelt dan worden.

Knutselen,

Een zijpad dat ik wel ben ingeslagen was het onderwerp knutselen. Door een boek te ontwerpen waardoor het voor visueel beperkten mogelijk word om te knutselen. Door te knutselen zou het kind trots kunnen zijn op de gemaakte werkjes. En hierdoor het gevoel van eigenwaarde vergroten. Bij verder onderzoek vond ik dat de zin en ideeen om te knutselen beter uit het kind zelf kunnen komen. En dat de sociale interactie niet groot genoeg was om aan mijn doelstellingen te voldoen.

Andere talenten,

Om toch naar een idee toe te werken ben ik mij gaan richten op de talenten van visueel beperkte kinderen. Namelijk de tastzin en het gehoor. Het ruiken viel voor mij af aangezien ik dat zintuig zelf mis.

Ik ben de concepten gaan ontwikkelen met de volgende criteria

-Het idee moet de sociale interactie tussen zienden en visueel beperkten bevorderen.

-Het idee moet de motoriek van de kinderen trainen.

-Het moet gebruik maken van de talenten van visueel beperkten.

Hieronder zijn enkele concepten weergegeven die ik tijdens mijn proces heb ontwikkeld.

Klittenband beest,

Brailledeken,

Geluidenspel,

Veel meer ideeen,

Natuurlijk had ik naast deze concepten nog veel meer ideeen. Bijvoorbeeld een spel gericht op behendigheid of een stoeipaal gericht op tast. Of een snelheidspel waar door middel van een fysieke inspanning de speler kon winnen zonder zijn ogen te gebruiken. Of een vormen doolhof waarin je blokken veilig naar de overkant moest leiden Maar om al deze ideeen verder uit te werken paste niet in de planning.

De keuzes,

De 2 concepten waar ik mee ben doorgegaan kwamen uit mijn eerder gekozen doelstellingen namelijk:

-Het idee moet de sociale interactie tussen zienden en visueel beperkten bevorderen.

-Het idee moet de motoriek van de kinderen trainen.

-Het moet gebruik maken van de talenten van visueel beperkten.

Hierdoor ben ik gegaan voor het bewegingspel (tast) en het geluidenspel (gehoor). Deze 2 concepten heb ik nader bekeken en verder uitgewerkt.

Bezoek Bartimeus,

Na de keuzes voor de concepten waar ik mee door wilde gaan ben ik mijn ideeën gaan toetsen bij de S.O (speciaal onderwijs) van Bartimeus in Zeist. Hier heb ik gesproken met 2 docenten die mij advies hebben gegeven over mijn ideeën. Hier heb ik rekening mee gehouden in mijn verdere ontwerpproces.

Het geluidenspel,

Het eerste idee was om het geluidenspel te baseren op tafelhockey.

Omdat airhockey wel een spel is dat je maar met zijn 2 speelt en ik er juist voor wilde zorgen dat er meer personen konden meedoen. Hierdoor heb ik een versie bedacht waar er 4 personen mee konden doen. De beloning van een doelpunt scoren is het krijgen van een geluid als de puck in het doel komt.

Commentaar Bartimeus,

Aangezien het project eerst voor binnen bedoeld was, Was het commentaar van de docenten Bartimeus dat het nogal een groot object was om in het lokaal te hebben. Ook vonden ze het aantal deelnemers nogal groot en twijfelden ze over de geluiden van het spel.Ook hadden ze twijfels bij de zichtbaarheid van de puck.

Hierop heb ik het concept aangepast. De speeltafel gaat naar buiten en word van beton. Zodat de ruimte in het lokaal niet gevaar komt. Ook verander ik de puck in 1 die niet zo lawaaig is. De goals blijven nog wel geluid maken.

Voelspel,

Het eerste idee van het voelspel was op het op te bouwen uit zachte blokken waar je in verschillende posities moet gaan staan die door de spelleider worden aangegeven. Degene die dan het langst blijft staan wint.

Variatie bewegingspel,

Het idee was om elk vlak onderling kunnen draaien om daardoor de diversiteit van het spel te vergoten  Door middel van een draaischijf kon er voor te zorgen dat de commando,s bekend werden.

Blindoek,

Om er voor te zorgen dat het spel voor zienden personen alsnog te makkelijk zou worden ontstaat het idee deze deelnemers te blinddoeken. Hierdoor hebben ze dezelfde beperking als hun visueel beperkte medespeler.

Moeilijkheidsgraad,

Het commentaar van Bartimeus op de mock up kwam er op neer dat spellen alleen leuk zijn als je het goed kan. dus dat het verplaatsen en draaien van de vakken niet zo rigoreus moest en voor de duidelijkheid iets minder zou moeten.

Hierop ben ik gaan experimenteren en ben ik tot de conclusie dat je het beste 6 vierkanten van 4 vakken verplaatsbaar kon maken. En bijvoorbeeld 3 versies te maken zodat je bijvoorbeeld Normaal, Moeilijk en zeer Moeilijk zou krijgen

Ook de hoogteverschillen vond ik bij nader inzien geen goed ideeen omdat iemand zonder zicht natuurlijk geen benul heeft hoe hoog hij staat en misschien wel eens heel hard kon vallen bij het spelen van het spel.

Keuze concept,

Op de academie heb ik na een gesprek met mijn begeleider ervoor gekozen om mijn 2de  concept nog verder uit te werken en te proberen hiermee af te gaan studeren. Het commentaar dat ik gekregen heb bij Bartimeus en de keuzes die ik zelf maak als ontwerper zullen tot een  product leiden. Ik wil er bij de ontwikkeling op letten dat het product niet te dicht tegen zijn inspiratiebron ( Twister) aan komt te liggen. Maar door het tactiel te maken en een aantal extra spelelementen toe te voegen zoals het zelf in te delen speelveld en het gebruik van dobbelstenen om de acties te bepalen ben ik er van overtuigd dat de afstand groot genoeg is om een op zichzelf staand product te ontwikkelen.

Aangezien ik een product maak waarbij tast een belangrijk onderdeel van de beleving vormt ben ik op zoek gegaan naar materialen die spannend zijn om aan te raken.

Hieronder een impressie van mijn onderzoek.

Materiaalkeuze,

Bij het kiezen van het te gebruiken materiaal heb ik gelet op het contrast binnen de structuren en algemeen gevoel van het materiaal. En voor de slechtziende spelers ook op het sterke kleurcontrast. Ook heb ik erop gelet dat er geen materiaal te sterk aanwezig was door bijvoorbeeld zijn hoogpoligheid. Dit omdat je dan anders 1 materiaal veel sneller voelt dan het andere. En dat komt de speelbaarheid van het spel niet ten goede.

Het spelen van mijn spel vergt een stuk communicatie van de spelleider naar de spelers toe. De spelleider moet de spelers immers vertellen welk commando ze moeten uitvoeren. Mijn eerste gedachte ging uit naar het gebruiken van een draaischijf. Een bekend spel waar dit spel ook voor een deel op geïnspireerd is heeft dit als middel om de commando,s te bepalen. Ik heb een aantal testjes gedaan met het gebruik van deze draaischijf.

Handen en voeten,

Bij dit testje kwam ik erachter dat het nogal moeilijk is om aan een visueel beperkte spelleider te communiceren waneer je handen of voeten m0et verplaatsen. Ook om duidelijk te maken welke kleur/structuur de deelnemers moeten nemen vormde nogal een probleem.

Hierop heb ik een 2de versie van de draaischijf gemaakt.

Structuur,

Deze draaischijf lost het voelen van de structuren op door het gebruik van fysieke materialen. Het voelen van handen en voeten geeft weer welk lichaamsdeel verplaatst moet worden.

Snelheid,

Na het testen van deze draaischijf kwam ik tot de conclusie dat het bepalen van de structuur en welk lichaamsdeel er verplaatst moet worden nogal wat tijd in beslag houd. Om te voorkomen dat de vaart uit het spel raakt en de speleider zenuwachtig word omdat hij niet snel genoeg overzicht kan krijgen. Moest ik op zoek naar een andere oplossing.

Ook is het gebruik van een draaischijf niet altijd even duidelijk omdat de pijl kan verplaatsen tijdens het voelen van de structuur.

Dobbelsteen,

Om duidelijkheid te krijgen en om het tempo in het spel hoog te houden heb ik ervoor gekozen om 2 dobbelstenen te gebruiken. En aangezien je 4 structuren en 4 lichaamsdelen hebt  en de standaard dobbelsteen 6 kanten heeft. Moest ik op zoek gaan naar een dobbelsteen die 4 kanten heeft en die tactiel is. Hieronder volgt mijn ontwerp.

De doos

Bij een spel hoort een doos waar het in kan. De doos van Movement is ook een onderdeel van het ontwerp hieronder enkele schetsen.

· Het vergroot de sociale interactie tussen kinderen ( ziend en visueel beperkt)

· De motoriek van de kinderen word getraind

· De regels zijn eenvoudig en snel te leren

· De tastzin van de deelnemers word getraind

· Het spel is zo vormgegeven dat er sterk contrasterende kleuren en materialen gebruikt zijn zodat het voor visueel beperkten en zienden herkenbaar is.

· Voor ziende deelnemers geeft het geblinddoekt bewegen een nieuwe dimensie

· Het spel laat kinderen kennis maken met winnen en verliezen

· Het spel is in moeilijkheidsgraad aan te passen door de vlakken te draaien

· De deelbaarheid van het speelveld zorgt dat het makkelijk in de wasmachine kan

· Als het spel niet gebruikt word kan het worden opgerold of als kleurig kleed gebruikt worden.

· De dobbelstenen geven sneller een opdracht dan een draaischijf en zijn ook beter te voelen. Hierdoor kan het tempo van het spel omhoog.

· Het spel kan door kinderen van uiteenlopende leeftijden gespeeld worden.

Bouw van het prototype,

Voor de uiteindelijke praktijktest bouw ik een prototype van mijn spel hieronder zie je de eerste stappen in dat proces.